Choroby łojotokowe
Choroby łojotokowe powodowane są przez nadmierne wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe, za wyjątkiem wzmożonej aktywności tych gruczołów w okresie dojrzewania lub w trudnych dla człowieka sytuacjach. Występuje łojotok - ujścia gruczołów łojowych są rozszerzone, łój zalega na powierzchni skóry, powodując zaskórniki. Najczęściej choroba obejmuje twarz, a szczególnie nos i jego okolice, skórę głowy i plecy w okolicy łopatek. U niemowląt występuje tzw. ciemieniucha - łój tworzy na skórze głowy nieestetyczne, rudo-brązowe łuski. W terapii łuszczycy niezmiernie ważna jest higiena oraz odpowiednia dieta, oprócz, oczywiście, używania odpowiednich leków. Pomocna będzie wizyta u kosmetyczki, która pomoże się pozbyć zaskórników i zaleci odpowiednie środki. Jedną z chorób łojotokowych jest np. łupież łojotokowy, atakujący skórę głowy, czasem twarzy, dzielący się na dwie formy - łupież zwykły oraz łupież tłusty. Łupież zwykły występuje na twarzy jako niewielkie, blade plamki, oraz na skórze głowy jako drobne, jasne łuski. Łupież zwykły jest problemem powszechnym i leczy się go głównie ze względów kosmetycznych. Bardziej dotkliwa jest druga forma, łupież tłusty. Chorują na nią szczególnie mężczyźni, łuski łupieżu nie odrywają się od skóry tak łatwo jak w przypadku łupieżu zwykłego, a po pewnym czasie powodują łysienie. Łupież tłusty nie jest łatwy w leczeniu, ale bardzo pomocne mogą być masaże głowy miękką szczotką oraz usuwanie łusek.